نمایش نتایج: از شماره 1 تا 8 , از مجموع 8
  1. Top | #1


    تاریخ عضویت
    Aug 2014
    شماره کاربر
    1621
    وضعيت
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    0.47
    محل سکونت
    اعماق قلب دشمنام
    تیم محبوب
    بارسلونا
    مدل گوشی
    گلکسی اس 5
    نوشته ها
    593
    تشکر
    928
    تشکر شده 1,389 بار در 456 ارسال

    :love: دفتر شعر ......

    سلام به همه بچه های بیا2اسکین
    نمیدونم قبلا تاپیک شعر بوده یانه ؟؟؟؟
    اگر اهل شعر هستین میخوام یک تاپیک بزارم
    هرشب در مورد زندگینامه یک شاعر و شعرهاش بزارم
    امیدوارم خوشتون بیاد ♥♥♥♥

    2 کاربر مقابل از Dark_Rose عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    Dr.Lecter (08-08-2014),شاهزاده (12-08-2014)


  2. Top | #2


    تاریخ عضویت
    Aug 2014
    شماره کاربر
    1621
    وضعيت
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    0.47
    محل سکونت
    اعماق قلب دشمنام
    تیم محبوب
    بارسلونا
    مدل گوشی
    گلکسی اس 5
    نوشته ها
    593
    تشکر
    928
    تشکر شده 1,389 بار در 456 ارسال
    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ] استاد سهراب سپهری شاعر معاصر ایران


    سهراب سپهری (۱۵ مهر ۱۳۰۷ کاشان – ۱ اردیبهشت ۱۳۵۹ تهران) شاعر، نویسنده و نقاش اهل ایران بود. او از مهم*ترین شاعران معاصر ایران است و شعرهایش به زبان*های بسیاری از جمله انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شده*است
    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]

    زندگی:
    سهراب سپهری در ۱۵ مهرماه ۱۳۰۷ در کاشان به دنیا آمد.[۲] پدربزرگش میرزا نصرالله خان سپهری نخستین رییس تلگراف*خانه کاشان، پدرش «اسدالله» و مادرش «ماه جبین» نام داشتند که هر دو اهل هنر و شعر بودند.[۳]

    دورهٔ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (شهید مدرّس فعلی) (۱۳۱۹) و متوسّطه را در دبیرستان پهلوی کاشان خرداد ۱۳۲۲ گذراند و پس از فارغ*التحصیلی در دورهٔ دوسالهٔ دانش*سرای مقدماتی پسران به استخدام ادارهٔ فرهنگ کاشان درآمد.[۴] در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دوره دبیرستان خود را دریافت کرد. سپس به تهران آمد و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و هم زمان به استخدام شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد. سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را به نام مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و نشان درجه اول علمی را دریافت کرد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و نیز دومین مجموعهٔ شعر خود را با عنوان زندگی خواب*ها منتشر کرد. در آذر ۱۳۳۳ در ادارهٔ کل هنرهای زیبا (فرهنگ و هنر) در قسمت موزه*ها شروع به کار کرد و در هنرستان*های هنرهای زیبا نیز به تدریس می*پرداخت.[۵]

    وی به فرهنگ مشرق زمین علاقه خاصی داشت و سفرهایی به هندوستان، پاکستان، افغانستان، ژاپن و چین داشت. مدتی در ژاپن زندگی کرد و هنر «حکاکی روی چوب» را در آنجا فراگرفت. همچنین به شعر کهن سایر زبان ها نیز علاقه داشت؛ از این رو ترجمه*هایی از شعرهای کهن چینی و ژاپنی را انجام داده*است.[۶]

    در مرداد ۱۳۳۶ از راه زمینی به کشورهای اروپایی سفر کرد و به پاریس و لندن رفت. ضمناً در مدرسهٔ هنرهای زیبای پاریس در رشتهٔ لیتوگرافی نام نویسی کرد. در دورانی که به اتفاق حسین زنده*رودی در پاریس بود بورس تحصیلی*اش قطع شد و برای تأمین مخارج و ماندن بیشتر در فرانسه و ادامهٔ نقاشی، مجبور به کار شد و برای پاک کردن شیشهٔ آپارتمان*ها، گاهی از ساختمان*های بیست*طبقه آویزان می*شد.[۷]

    وی همچنین کارهای هنری خود را در نمایشگاه*ها به معرض نمایش گذاشت. حضور در نمایشگاه*های نقاشی همچنان تا پایان عمر وی ادامه داشت. سهراب سپهری مدتی در اداره کل اطلاعات وزارت کشاورزی با سمت سرپرست سازمان سمعی و بصری در سال ۱۳۳۷ مشغول به کار شد. از مهر ۱۳۴۰ نیز شروع به تدریس در هنرکدهٔ هنرهای تزیینی تهران نمود. پدر وی که به بیماری فلج نیز مبتلا بود، در سال ۱۳۴۱ فوت می*کند. در اسفند همین سال بود که از کلیهٔ مشاغل دولتی به کلی کناره*گیری کرد. پس از این سهراب با حضور فعال تر در زمینه شعر و نقاشی آثار بیشتری آفرید و راه خویش را پیدا کرد. وی با سفر به کشورهای مختلف ضمن آشنایی با فرهنگ و هنرشان نمایشگاه*های بیشتری را بر*گزار نمود.

    سهراب هنرمندی جستجوگر، تنها، کمال طلب، فروتن و خجول بود که دیدگاه انسان مدارانه اش بسیار گسترده و فراگیر بود. از این رو آثار وی همیشه با نقد و بررسی همراه بوده که برخی از این کتاب ها چنین می*باشند: «تا انتها حضور»، «سهراب مرغ مهاجر» و «هنوز در سفرم»، «بیدل، سپهری و سبک هندی»، «تفسیر حجم سبز»، «حافظ پدر، سهراب سپهری پسر، حافظان کنگره»، «نیلوفر خاموش: نظری به شعر سهراب سپهری» و «نگاهی به سهراب سپهری»




    خانواده:
    مادر سهراب، ماه*جبین، که اهل شعر و ادب هم بود، در خرداد سال ۱۳۷۳ درمی*گذرد. منوچهر سپهری، برادر ارشد سهراب و تنها برادر وی که هم*بازی دوران کودکی سهراب بود نیز در سال ۱۳۶۹ درمی*گذرد. خواهران سهراب همایون*دخت سپهری، پری*دخت سپهری و پروانه سپهری می*باشند. تعدادی از تصاویر شاعر و خانوادۂ وی به روی اینترنت قابل یافتن است.


    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]


    وی در ابتدا به سبک نیمایی شعر می*سرود ولی بعدها رویه خودش را باز شناخت. در این شیوه جدید سهراب سپهری بر دیدگاه انسان مدارانه و آموخته*هایی که از فلسفه ذهن فرا گرفته بود به شیوه جدیدی دست یافت که «حجم سبز» شیوه تکامل یافته سبکش محسوب می*شود. وی عادت داشت که دور از جامعه آثار هنری اش را خلق کند و برای رسیدن به تنهایی*هایش «قریه چنار» و کویرهای کاشان را انتخاب کرده بود.



    شعر:
    شعر وی صمیمی، سرشار از تصویرهای بکر و تازه*است که همراه با زبانی نرم، لطیف، پاکیزه و منسجم تصویر سازی می*کند.از معروفترین شعرهای وی می*توان به: نشانی، صدای پای آب و مسافر را نام برد که شعر صدای پای آب یکی از بلندترین شعرهای نو زبان فارسی است. کریم امامی که از دوستان نزدیک وی بوده در زمان حیاتش برخی از شعرهای سهراب را به زبان انگلیسی ترجمه کرده*است. بعدها نیز مترجمان دیگری شعرهای وی را به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه کردند. در سال ۱۳۷۱ شعرهای منتخبی از دو کتاب حجم سبز و شرق اندوه با نام «ما هیچ، ما نگاه» توسط «کلارا خانیس» به زبان اسپانیایی ترجمه شد.. در سال ۱۳۷۵ منتخبی از اشعار سهراب سپهری توسط هنرمند ایرانی جاوید مقدس صدقیانی به زبان ترکی استانبولی ترجمه و از سوی انتشارات YKY در کشور ترکیه منتشر شد.



    نقاشی:
    وی در نقاشی از دستاوردهای زیبایی شناختی شرق و غرب بهره مند گشته بود که این تاثیرها در آثارش جلوه گر بودند. در آثار نقاشی اش رویکرد نوین و متفاوتی داشت به طوریکه فرم*های هندسی نخودی و خاکستری رنگش با تمامی نقاشان فیگوراتیو همزمانش متفاوت بود. او در نقاشی به شیوه*ای موجز، نیمه انتزاعی دست یافت که برای بیان مکاشفه*های شاعرانه اش در طبیعت کویری کارگشا بود. سپهری بیشتر نمایشگاه*های داخلی آثار نقاشی اش را در «گالری سیحون» بر*گزار می*کرد و عادت نداشت که برای روز معرفی در نمایشگاه شرکت کند
    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ] تابلو درخت سهراب



    درگذشت:
    سهراب سپهری در سال ۱۳۵۸ به بیماری سرطان خون مبتلا شد و به همین سبب در همان سال برای درمان به انگلستان رفت، اما بیماری بسیار پیشرفت کرده بود و وی ناکام از درمان به تهران بازگشت. او سرانجام در غروب ۱ اردیبهشت سال ۱۳۵۹ در بیمارستان پارس تهران به علت ابتلا به بیماری سرطان خون درگذشت. صحن امامزاده سلطان*علی*بن محمد باقر روستای مشهد اردهال واقع در اطراف کاشان میزبان ابدی سهراب گردید.

    در ابتدا یک کاشی فیروزه*ای در محل دفن سهراب سپهری نصب*شد، و سپس با حضور خانواده وی سنگ سفید رنگی جایگزین آن گردید که بر روی آن قسمتی از شعر «واحه*ای در لحظه» از کتاب حجم سبز با خطاطی رضا مافی حکاکی شده*بود:[۱۶]

    به سراغ من اگر می*آیید
    نرم و آهسته بیایید
    مبادا که ترک بردارد
    چینی نازک تنهایی من

    این سنگ در مهر ۱۳۸۴ با بی*دقتی کارگران و به علت سقوط مصالح ساختمانی بر روی آن شکست و با سنگ سفیدرنگ دیگری که سعی شده*بود با سنگ قبلی شباهت داشته*باشد تعویض شد.
    در ۲۹ اسفند ۱۳۸۷، سنگ بزرگتر سیاهرنگی بر روی سنگ سفید نصب گردید


    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]

    روحش شاد و یادش گرامی باد.............................

    3 کاربر مقابل از Dark_Rose عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    Dr.Lecter (08-08-2014),Maha (08-08-2014),شاهزاده (12-08-2014)


  3. Top | #3


    تاریخ عضویت
    Aug 2014
    شماره کاربر
    1621
    وضعيت
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    0.47
    محل سکونت
    اعماق قلب دشمنام
    تیم محبوب
    بارسلونا
    مدل گوشی
    گلکسی اس 5
    نوشته ها
    593
    تشکر
    928
    تشکر شده 1,389 بار در 456 ارسال
    امشب از شاعر بابا طاهر معروف به بابا طاهر عریان میزارم[فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]

    باباطاهر معروف به باباطاهر عریان، عارف، شاعر فارسی تبار و دوبیتی سرای اواخر سده چهارم و اواسط سده پنجم هجری ایران و معاصر طغرل بیک سلجوقی بوده است. بابا لقبی بوده که به پیروان وارسته می*داده*اند و عریان به دلیل بریدن وی از تعلقات دنیوی بوده است.در میان مردم لر لقب بابا به پیران و مرشدان اهل حق نسبت داده می*شود.

    برخی معتقدند ترانه*ها یا دو بیتی*های باباطاهر در بحر هزج مسدس محذوف و به لری سروده شده*استالبته اطلاق عنوان فهلویات بر این نوع دو بیتی*ها احتمالا نشان می*دهد که آنها در زبان پهلوی و مربوط به گویش ایران میانه آن باشد.با این حال روبن آبراهامیان خاورشناس ارمنستانی به این نتیجه رسید که گویش بکار رفته در دوبیتی*های باباطاهر گرایش نزدیکی با گویش مورد استفاده توسط یهودیان معاصر همدان دارد.دو قطعه و چند غزل و مجموعه کلمات قصار به زبان عربی از آثار دیگر اوست. کتاب سرانجام شامل دو بخش عقاید عرفاً و صوفی و الفتوحات الربانی فی اشارات الهمدانی است. پنج نمونه از رباعیات بابا طاهر



    مو آن رندم که نامم بی قلندر نه خون دیرم نه مون دیرم نه لنگر
    چو روز آیه بگردم گرد گیتی چو شو گرده به خشتی وانهم سر


    ز دست دیده و دل هر دو فریاد که هر چه دیده وینه دل کنه یاد
    بسازم خنجری نیشش ز پولاد زنم بر دیده تا دل گرده آزاد


    خداوندا که بوشم با که بوشم مژه پر اشک خونین تا که بوشم
    همم کز در برانن سو ته آیم تو کم از در برانی واکه بوشم


    هزارت دل بغارت برده ویشه هزارانت جگر خون کرده ویشه
    هزاران داغ ویش از ویشم اشمر هنی نشمرده از اشمرده ویشه


    چه خوش بی مهربونی هر دوسر بی که یک سر مهربونی دردسر بی
    اگر مجنون دل شوریده*ای داشت دل لیلی از او شوریده تر بی




    آرامگاه وی در شمال شهر همدان در میدان بزرگی به نام وی قرار دارد. بنای مقبره باباطاهر در گذشته چندین بار بازسازی شده*است. در قرن ششم هجری برجی آجری و هشت ضلعی بوده*است. در دوران حکومت رضاشاه پهلوی نیز بنای آجری دیگری به جای آن ساخته شده بود. درجریان این بازسازی لوح کاشی فیروزه*ای رنگی مربوط به سده هفتم هجری به دست آمد که دارای کتیبه*ای به خط کوفی برجسته و آیاتی از قرآن است و هم اکنون در موزه ایران باستان نگهداری می*شود. احداث بنای جدید در سال ۱۳۴۴ خورشیدی به همت انجمن آثار ملی و شهرداری وقت همدان و توسط مهندس محسن فروغی انجام شده*است. این بنای تاریخی طی شمار ۱۷۸۰ در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۷۶ به ثبت آثار تاریخی و ملی ایران رسیده*است. در اطراف بنای جدید فضای سبز وسیعی احداث شده است.....

    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ] ارامگاه قدیمی در همدان


    باباطاهر در شعرهای خود از کلمات و اصطلاحات لری استفاده کرده و مردم لرستان این را دلیلی بر لر بودن وی می*دانند. مردم لر به پیران و مرشدان اهل حق لفظ بابا را نسبت می*دهند و این دلیل دیگری است که باباطاهر از اهالی لرستان بوده است. باباطاهر را در گویش لری بّاوطاهِر تلفظ می*کنند.
    در کتاب تاریخ خرم*آباد نیز آمده است که شخص مدفون از نوادگان امام موسی کاظم (ع) است و پس از شهادت امام رضا (ع) به ایران آمده. براساس گفته*های اهالی قدیمی محلات اطراف نیز سال*ها پیش کتیبه*ای چوبین در داخل بنا وجود داشته که روی آن شجره شخص مدفون با ابیاتی نوشته شده و وی را "باباطاهر" نامیده است. آرامگاه باباطاهر در خرم*آباد که قدمت آن به دوره خوارزمشاهیان می*رسد در مرکز شهر خرم*آباد و شرق قلعه فلک*الافلاک در محله*ای به نام درب باباطاهر قرار دارد. این بنا به شماره ۱۴۴۷۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.


    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ] ارامگاه جدید بنا شده


    برای رسیدن باید رفت

    کاربر مقابل از Dark_Rose عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    Dr.Lecter (08-09-2014)


  4. Top | #4


    تاریخ عضویت
    Aug 2014
    شماره کاربر
    1654
    وضعيت
    عنوان کاربر
    کاربر سایت
    میانگین پست در روز
    0.02
    محل سکونت
    اقیانـوس!
    تیم محبوب
    ازولگرانا!
    مدل گوشی
    007!
    نوشته ها
    28
    تشکر
    148
    تشکر شده 54 بار در 24 ارسال
    غم و درد دل مو بی حسابه
    خدا دونه دل از هجرت کبابه
    بنازم دست و بازوی ت صیاد
    بکش مرغ دلم بالله ثوابه
    .
    .
    .
    تاپیک خوبیه...مرسی

    کاربر مقابل از Dr.Lecter عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    Dark_Rose (08-09-2014)

    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]

    " لحظات زنـدگی در کنـار تـو در روح مـن جـاودانـه شـده اسـت "

  5. Top | #5


    تاریخ عضویت
    Aug 2014
    شماره کاربر
    1621
    وضعيت
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    0.47
    محل سکونت
    اعماق قلب دشمنام
    تیم محبوب
    بارسلونا
    مدل گوشی
    گلکسی اس 5
    نوشته ها
    593
    تشکر
    928
    تشکر شده 1,389 بار در 456 ارسال
    امشب از فروغ فرخزاد شاعر معاصر ایرانی میگم [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]




    فروغ*الزمان فرخزاد (زادۀ ۸ دی[۱]، ۱۳۱۳ - درگذشته ۲۴ بهمن، ۱۳۴۵) شاعر معاصر ایرانی است. وی پنج دفتر شعر منتشر کرد که از نمونه*های قابل توجه شعر معاصر فارسی هستند. فروغ فرخزاد در ۳۲ سالگی بر اثر تصادف اتومبیل درگذشت.

    فروغ با مجموعه*های «اسیر»، «دیوار» و «عصیان» در قالب شعر نیمایی کار خود را آغاز کرد. سپس آشنایی با ابراهیم گلستان نویسنده و فیلمساز سرشناس ایرانی و همکاری با او، موجب تحول فکری و ادبی در فروغ شد. وی در بازگشت دوباره به شعر، با انتشار مجموعه «تولدی دیگر» تحسین گسترده*ای را برانگیخت، سپس مجموعه «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» را منتشر کرد تا جایگاه خود را در شعر معاصر ایران به عنوان شاعری بزرگ تثبیت نماید.

    بعد از نیما یوشیج فروغ، در کنار احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث و سهراب سپهری از پیشگامان شعر معاصر فارسی است. نمونه*های برجسته و اوج شعر نوی فارسی در آثار فروغ و شاملو پدیدار گردید.



    فروغ در ظهر ۸ دی*ماه در خیابان معزالسلطنه کوچه خادم آزاد در محله امیریه تهران از پدری تفرشی و مادری کاشانی*تبار به دنیا آمد


    فروغ در سالهای ۱۳۳۰ در ۱۶ سالگی با پرویز شاپور طنزپرداز ایرانی که پسرخاله مادر وی بود، ازدواج کرد. این ازدواج در سال ۱۳۳۴ به جدایی انجامید. حاصل این ازدواج، یک پسر به نام کامیار بود.


    آخرین مجموعه شعری که فروغ فرخزاد، خود، آن را به چاپ رساند مجموعه تولدی دیگر است. این مجموعه شامل ۳۱ قطعه شعر است که میان سال*های ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۲ سروده شده*اند. به قولی دیگر آخرین اثر او «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» است که پس از مرگ او منتشر شد.

    در میان سال*های ۱۳۴۲-۴۳ فروغ یکبار دست به خودکشی زد که یک جعبه قرص گاردنال را خورد ولی خدمتکارش در هنگام غروب متوجه شد و او را به بیمارستان البرز برد.

    فروغ فرخزاد در روز ۲۴ بهمن، ۱۳۴۵ هنگام رانندگی با اتوموبیل جیپ ابراهیم گلستان بر اثر تصادف در جاده دروس-قلهک در تهران جان باخت. جسد او، روز چهارشنبه ۲۶ بهمن با حضور نویسندگان و همکارانش در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.


    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]


    پری کوچک غمگینی را میشناسم
    که در اقیانوس مسکن دارد...
    و دلش را در یک نی لبک چوبی می نوازد...
    ارام... ارام...
    پری کوچک غمگینی که
    شب از یک بوسه می میرد...
    و سحر گاه از یک بوسه به دنیا خواهد امد...

    روحشان شاد و یادشان در دلهایمان جاودان
    ویرایش توسط Dark_Rose : 08-10-2014 در ساعت 12:57 AM

    کاربر مقابل از Dark_Rose عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    Dr.Lecter (08-10-2014)


  6. Top | #6


    تاریخ عضویت
    Aug 2014
    شماره کاربر
    1621
    وضعيت
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    0.47
    محل سکونت
    اعماق قلب دشمنام
    تیم محبوب
    بارسلونا
    مدل گوشی
    گلکسی اس 5
    نوشته ها
    593
    تشکر
    928
    تشکر شده 1,389 بار در 456 ارسال
    امشب سعدی شاعر بزرگ ایران [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]


    ابومحمد مُصلِح*الدین بن عَبدُالله نامور به سعدی شیرازی و مشرف الدین (۵۸۵ یا ۶۰۶ – ۶۹۱ هجری قمری، برابر با: ۵۶۸ یا ۵۸۸ - ۶۷۱ هجری شمسی) شاعر و نویسندهٔ پارسی*گوی ایرانی است. آوازهٔ او بیشتر به خاطر نظم و نثر آهنگین، گیرا و قوی اوست. جایگاهش نزد اهل ادب تا بدان*جاست که به وی لقب استاد سخن و شیخ اجل داده*اند. آثار معروفش کتاب گلستان در نثر و بوستان در بحر متقارب و نیز غزلیات و دیوان اشعار اوست که به این سه اثر کلیات سعدی می*گویند


    سعدی در شیراز زاده شد.وی کودکی بیش نبود که پدرش در گذشت. در دوران کودکی با علاقه زیاد به مکتب می*رفت و مقدمات دانش را می*آموخت. هنگام نوجوانی به پژوهش و دین و دانش علاقه فراوانی نشان داد. اوضاع نابسامان ایران در پایان دوران سلطان محمد خوارزمشاه و به ویژه حمله سلطان غیاث*الدین، برادر جلال الدین خوارزمشاه به شیراز (سال ۶۲۷) سعدی راکه هوایی جز به دست آوردن دانش در سر نداشت برآن داشت شیراز را ترک نماید



    سعدی جهانگردی خود را در سال ۱۱۲۶ آغاز نمود و به شهرهای خاور نزدیک و خاور میانه، هندوستان، حبشه، مصر و شمال آفریقا سفر کرد
    غزلیات سعدی در چهار کتاب طیبات، بدایع، خواتیم و غزلیات قدیم گردآوری شده*است.

    ای ساربان آهسته رو کارام جانم می*رود وان دل که با خود داشتم با دل*ستانم می*رود
    من مانده*ام مهجور از او بیچاره و رنجور از او گویی که نیشی دور از او در استخوانم می*رود
    گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون پنهان نمی*ماند که خون بر آستانم می*رود
    محمل بدار ای ساروان تندی مکن با کاروان کز عشق آن سرو روان گویی روانم می*رود


    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]

    شعر «بنی*آدم» سعدی بسیار مشهور است

    بنی آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش ز یک گوهرند
    چو عضوی بدرد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار

    سعدی در خانقاهی که اکنون آرامگاه اوست و در گذشته محل زندگی او بود، به خاک سپرده شد که در ۴ کیلومتری شمال شرقی شیراز، در دامنه کوه فهندژ، در انتهای خیابان بوستان و در کنار باغ دلگشا است. این مکان در ابتدا خانقاه شیخ بوده که وی اواخر عمرش را در آنجا می*گذرانده و سپس در همان*جا دفن شده*است.بنای فعلی آرامگاه سعدی از طرف انجمن آثار ملی در سال ۱۳۳۱ ه-ش با تلفیقی از معماری قدیم و جدید ایرانی در میان عمارتی هشت ضلعی با سقفی بلند و کاشیکاری ساخته شد. روبه*روی این هشتی، ایوان زیبایی است که دری به آرامگاه دارد.
    [CENTER]
    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]



    مرکز سعدی شناسی، از سال ۱۳۸۱ خورشیدی، روز ۱ اردیبهشت را روز سعدی، اعلام نمود و در اول اردیبهشت ۱۳۸۹ خورشیدی، در اجلاس شاعران جهان، در شیراز، نخستین روز اردیبهشت، از سوی نهادهای فرهنگی داخلی و خارجی، به عنوان روز سعدی، نامگذاری شد.

    این دغل دوستان که می*بینی// مگسانند دور شیرینی. سعدي

    دوست آن دانم که گیرد دست دوست// در پریشان حالی و درماندگی. سعدي
    ویرایش توسط Dark_Rose : 08-13-2014 در ساعت 01:55 AM

    کاربر مقابل از Dark_Rose عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    Dr.Lecter (08-11-2014)


  7. Top | #7


    تاریخ عضویت
    Aug 2014
    شماره کاربر
    1621
    وضعيت
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    0.47
    محل سکونت
    اعماق قلب دشمنام
    تیم محبوب
    بارسلونا
    مدل گوشی
    گلکسی اس 5
    نوشته ها
    593
    تشکر
    928
    تشکر شده 1,389 بار در 456 ارسال
    بنیان گذار نویسنده ایران احمد شاملو [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]


    احمد شاملو (۲۱ آذر ۱۳۰۴ - ۲ مرداد ۱۳۷۹) متخلص به الف. بامداد یا الف. صبح، شاعر، نویسنده، روزنامه*نگار، پژوهشگر، مترجم، فرهنگ*نویس ایرانی و از بنیان*گذاران و دبیران کانون نویسندگان ایران در پیش و پس از انقلاب بود.شاملو تحصیلات کلاسیک نامرتبی داشت؛ زیرا پدرش افسر ارتش بود و پیوسته از این شهر به آن شهر اعزام می*شد و از همین روی، خانواده اش هرگز نتوانستند برای مدتی طولانی جایی ماندگار شوند. زندانی شدنش در سال ۱۳۲۲ به سبب فعالیت*های سیاسی، پایانِ همان تحصیلات نامرتب را رقم می*زند.شهرت اصلی شاملو به خاطر نوآوری در شعر معاصر فارسی و سرودن گونه*ای شعر است که با نام شعر سپید یا شعر شاملویییا شعر منثور شناخته می*شود. شاملو که هر شاعر آرمانگرا را در نهایت امر یک آنارشیست تام و تمام می انگاشت، در در سال ۱۳۲۵ با نیما یوشیج ملاقات کرد و تحت تأثیر او به شعر نیمایی روی آورد؛ اما برای نخستین بار در شعر «تا شکوفه سرخ یک پیراهن» که در سال ۱۳۲۹ با نام «شعر سفید غفران» منتشر شد وزن را رها کرد و به صورت پیشرو سبک نویی را در شعر معاصر فارسی شکل داد. شاملو علاوه بر شعر، فعالیت*هایی مطبوعاتی، پژوهشی و ترجمه*هایی شناخته*شده دارد. مجموعه کتاب کوچه او بزرگ*ترین اثر پژوهشی در باب فرهنگ عامه مردم ایران می*باشد.آثار وی به زبان*های: سوئدی، انگلیسی، ژاپنی، فرانسوی، اسپانیایی، آلمانی، روسی، ارمنی، هلندی، رومانیایی، فنلاندی، کردی و ترکی∗ ترجمه شده*اند. شاملو از سال ۱۳۳۱ به مدت دو سال، مشاور فرهنگی سفارت مجارستان بود.

    «نخستین شب شعر بزرگ ایران» در سال ۱۳۴۷، از سوی وابسته فرهنگی سفارت آلمان در تهران برای احمد شاملو ترتیب داده شد.احمد شاملو پس از تحمل سال*ها رنج و بیماری، در تاریخ۲ مرداد۱۳۷۹ درگذشت و پیکرش در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شده*است. عشق، آزادی و انسان*گرایی، از ویژگی*های آشکار سروده*های شاملو هستند.



    احمد شاملو در ۲۱ آذر ۱۳۰۴ در خانه شماره ۱۳۴ خیابان صفی علیشاه تهران متولد شد. پدرش حیدر نام داشت، و به گفته شاملو در شعر «من بامدادم سرانجام...» از مجموعه مدایح بی*صله مادرش کوکب عراقی شاملو، از مهاجران قفقازی بود که طی انقلاب بلشویکی ۱۹۱۷ روسیه، به همراه خانواده*اش به ایران کوچانده شده بوددورهٔ کودکی را به خاطر شغل پدر که افسر ارتش رضا شاه بود و هر چند وقت را در جایی به مأموریت می*رفت، در شهرهایی چون رشت و سمیرم و اصفهان و آباده و شیراز گذراند. (به همین دلیل شناسنامه او در شهر رشت گرفته شد و محل تولد در شناسنامه، رشت نوشته شده*است.) دوران دبستان را در شهرهای خاش، زاهدان و مشهد و بیرجند گذراند و از دوازده سیزده سالگی شروع به ضبط لغات متداول عوام (که در فرهنگ*های رسمی ثبت نمی*شود) کرد. دوره دبیرستان را در بیرجند، مشهد، گرگان و تهران گذراند و سال سوم دبیرستان را مدتی در دبیرستان ایران*شهر و مدتی در دبیرستان فیروز بهرام تهران خواند و به شوق آموختن زبان آلمانی در مقطع اول هنرستان صنعتی ایران و آلمان ثبت*نام کرد.


    در سال ۱۳۲۵، شاملو که هنوز به عنوان شاعری نوپرداز شناخته نمی*شد با نیما یوشیج، پدر شعر نو فارسی آشنا می*گردد.
    شاملو در سال ۱۳۲۶ در سن بیست و دو سالگی با اشرف*الملوک اسلامیه ازدواج کرد. هر چهار فرزند او، سیاوش، سامان، سیروس و ساقی حاصل این ازدواج هستند. این ازدواج به جدایی می*انجامد و شاملو پس از یک دهه در سال ۱۳۳۶ با طوسی حائری ازدواج می*کند. دومین ازدواج شاملو، همچون نخستین ازدواج، مدت زیادی دوام نمی*آورد و چهار سال بعد در ۱۳۴۰ از همسر دوم خود نیز جدا می*شود. اما سومین و آخرین پیوند زناشویی شاملو با آیدا، در سال ۱۳۴۳ بود که تا پایان عمر خود، عاشقانه با او زیست.

    با شدت گرفتن بیماری دیابت، و پس از آن که در ۲۶ اردیبهشت ۱۳۷۶، در بیمارستان ایران*مهر پای راست او را از زانو قطع کردند، روزها و شب*های دردناکی را پشت سر گذاشت.

    سرانجام احمد شاملو در ساعت ۹ یکشنبه شب دوم مرداد ۱۳۷۹ در خانه خود در دهکده فردیس درگذشت


    زندگی یک تصادف است ، مرگ یک واقعیت شاملو
    ویرایش توسط Dark_Rose : 08-12-2014 در ساعت 02:14 AM

  8. Top | #8


    تاریخ عضویت
    Aug 2014
    شماره کاربر
    1621
    وضعيت
    عنوان کاربر
    کاربر فعال
    میانگین پست در روز
    0.47
    محل سکونت
    اعماق قلب دشمنام
    تیم محبوب
    بارسلونا
    مدل گوشی
    گلکسی اس 5
    نوشته ها
    593
    تشکر
    928
    تشکر شده 1,389 بار در 456 ارسال
    امشب خواجه شمس*الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی[فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]

    شاعر بزرگ سده هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش*تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند.او از مهمترین تاثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می*شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان*های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه*ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی بر*گزار می*شود.در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده*اند.


    اطلاعات چندانی از خانواده و اجداد خواجه حافظ در دست نیست و ظاهراً پدرش بهاء الدین نام داشته و مادرش نیز اهل کازرون بوده*است در اشعار او که می*تواند یگانه منبع موثّق زندگی او باشد اشارات اندکی از زندگی شخصی و خصوصی او یافت می*شود. آنچه از فحوای تذکره*ها به دست می*آید بیشتر افسانه*هایی است که از این شخصیّت در ذهن عوام ساخته و پرداخته شده*است. با این همه آنچه با تکیه به اشارات دیوان او و برخی منابع معتبر قابل بیان است آن است که او در خانواده*ای از نظر مالی در حد متوسط جامعه زمان خویش متولد شده*است.(با این حساب که کسب علم و دانش در آن زمان اصولاً مربوط به خانواده*های مرفه و بعضاً متوسط جامعه بوده*است.)در نوجوانی قرآن را با چهارده روایت آن از بر کرده و از همین رو به حافظ ملقب گشته*است.


    آرامگاه حافظ در شهر شیراز و در منطقهٔ حافظیّه در فضایی آکنده از عطر و زیبایی گل*های جان*پرور، درآمیخته با شور اشعار خواجه، واقع شده*است. امروزه این مکان یکی از جاذبه*های مهمّ گردشگری به شمار می*رود و بسیاری از مشتاقان شعر و اندیشه*ةای حافظ را از اطراف جهان به این مکان می*کشاند.

    در زبان اغلب مردم ایران، رفتن به حافظیّه معادل با زیارت آرامگاه حافظ گردیده*است. اصطلاح زیارت که بیشتر برای اماکن مقدّسی نظیر کعبه و بارگاه امامان به*کار می*رود، به*خوبی نشان*گر آن است که حافظ چه چهرهٔ مقدّسی نزد ایرانیان دارد. برخی از معتقدان به آیین*های مذهبی و اسلامی، رفتن به آرامگاه او را با آداب و رسوم مذهبی همراه می*کنند. از جمله با وضو به آنجا می*روند و در کنار آرامگاه حافظ به نشان احترام، کفش خود را از پای بیرون می*آورند. سایر دلباختگان حافظ نیز به این مکان به*عنوان سمبلی از عشق راستین و نمادی از رندی عارفانه با دیدهٔ احترام می*نگرند.
    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]

    درد عشقی کشیده*ام که مپرس زهر هجری کشیده*ام که مپرس
    گشته*ام در جهان و آخر کار دلبری برگزیده*ام که مپرس



    بیستم مهرماه برابر با یازدهم اکتبر روز بزرگداشت حافظ می باشد که در این روز جشن ها و برنامه های ملی و بین*المللی فرهنگی متنوعی در شیراز و سایر نقاط جهان بر*گزار می شود. این روز در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران با عنوان روز بزرگداشت حافظ ثبت شده است. عمده برنامه های این روز شامل شب شعر، گل افشانی آرامگاه حافظ، نمایش و رونمایی از دیوان های شعر حافظ، نورافشانی و غیره می باشد.


    [فقط کاربران عضو شده و فعال شده میتوانند لینک ها را مشاهده کنند. ]

    مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن که در شریعت ما غیر از این گناهی نیست


 

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
Powered by vBulletin® Version 4.1.11
Copyright © 2018 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.
Persian Language By MyPersianForum - Update By VBIran
اکنون ساعت 02:18 AM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.