گفتم که مرا ز چه فروختی به زری
زین نقد به گمانم که سودی نبری
گفتا چو نهم زر و ترا در دل خاک
این گنج بماندم ترا برد کوزه گری
####################
شکافتند سینه محزون ما را
که از زندان رهانند نکته ها را
ندانستند که بیچاره دل ما
ز غم میهمان نموده غصه ها را
###################
گه برای دلق پشمینه پی نساجم
گه به دنبال سه قاب و گلخن لیلاجم
گه به سوادی می و طره هندوی نگار
همچو مرغی به زه پنبه زن حلاجم
###################
بر سر کوی مغان نه دین برم نه کیش را
تا کشم آتش به می حکمت خام خویش را
در سیه مستی اگر تخت روانم آرند
غسل توبه دهند حور و ملک درویش را
#####################
به دریای غم ره به ساحل کجا ست
کسی را چو من رنج و مشکل کجا ست
مرا آن زمان درد به پایان رسد
که پرسند نشان از من و دل کجا ست
#####################