کاس سر پیمانه پیر و جوان خواهد شد
خون دل مزهء مستان مغان خواهد شد
تربت ما را رسانید به کوی دلبر
کاین مزار میکدهء دلشدگان خواهد شد
عاقبت آنچه که مکتوب ازل بود مرا
کوس رسوایی ما در دو جهان خواهد شد
هر چه کوشم که ره کعبهء دلرا جویم
باز نصیب ما ره کوی بتان خواهد شد
نشدم صید حرم لیک به یمن زلفش
به غلامی حلقهء گوشم نشان خواهد شد
ساقیا باده بیاور به سر تربت ما
که دلم در غم هجرش نگران خواهد شد
کن به نذر قطره اشکی روانم را شاد
کاب دیده مرهم درد نهان خواهد شد
هر که در وادی عشق راز نهانی بدید
لاجرم رسوا در این کون و مکان خواهد شد
گر چه درویش به سر کوی نگار ره نیافت
عاقبت خاک ره سرو روان خواهد شد